Flakkee 3 – FIOS 3 4-0 (2-0)

Een nieuwe week, nieuwe kansen. Na de oorwassing van vorige week zaterdag, zou het derde revanche mogen nemen bij de buren van De Jonge Spartaan: M.S.V. en A.V. Flakkee, het derde elftal welteverstaan. Aan het weer zou het alvast niet kunnen liggen, daar het zonnetje met een kwiek enthousiasme menig persoon aangenaam deed verwarmen. Ook de hoeveelheid spelers was deze keer ‘on par’: met wat hulp van de zondag (nogmaals dank richting Jack en Bas) en de JO17 (Simon vond het ook wel lekker om nog een tweede potje te voetballen) kon FIOS 3 zowaar met wissels aan de wedstrijd beginnen. Bovendien was oude bekende Marcel aanwezig om de zijlijn te bewaken met een geruit vlaggetje in zijn rechterhand. Enige minpuntje was wellicht de nog steeds als beton aanvoelende (medicijn)ballen die waren meegenomen voor de warming up.

Hoe het ook zij: om 14:30 werd begonnen aan een potje voetbal dat hopelijk meer zou lijken op een wedstrijd dan de afslachting van vorige week. Gelukkig werd al vrij snel duidelijk dat dit het geval zou zijn: alleen in de eerste vijf minuten werd de bal al vaker naar elkaar overgespeeld, dan gedurende de gehele vorige wedstrijd het geval was. Er werd met meer rust gevoetbald, waardoor zowaar driehoekjes gemaakt konden worden. Ook defensief gezien stond het vrij solide met Toon en Stef op de flanken, Sven als mandekker en Bas als regisseur. Flakkee kwam er slechts sporadisch doorheen, en als het eenmaal spannend leek te worden, had de Achthuizense verdediging altijd wel een antwoord. Na een half uur spelen werd de ban ongelukkigerwijs toch gebroken, en wist Flakkee op 1-0 te komen; een minuut of vijf voor rust viel ook de twee tegengoal: 2-0.

Aan het harde werken lag het niet, want menig speler zag eruit alsof een duik was genomen in een van de slootjes rondom het veld. De rust werd dan ook gebruikt om even uit te blazen en het vochtgehalte weer op peil te brengen, waarna weer met frisse moed aan het tweede bedrijf werd begonnen. Daar waar het in de eerste helft maar mondjesmaat lukte om aanvallend vuist te maken, bood het tweede gedeelte meer hoop op het creëren van kansen. FIOS was vaker te vinden op de helft van Flakkee, waardoor af en toe dreigende situaties ontstonden. Jack en Bas probeerden het, maar ook Raymon was dichtbij na een voorzet uit een korte corner. De grootste kans om de nul van het scorebord te halen, kwam op naam van Roy, die defensief geklungel helaas niet wist af te straffen.

De warmte eiste steeds meer zijn tol, en de daarbij komende gebrekkige conditionele toestand zorgde voor een patstelling tussen Flakkee en FIOS. De tegenstander uit de Van Pallandtpolder was via een vrije trap (waar Thijs nog knap aanzat) en een (naar buitenspel riekende) veldgoal in de tussentijd op 4-0 gekomen en vond het allemaal wel prima. Het derde probeerde nog wel wat te forceren, maar het ontbrak simpelweg aan vernuft om potten te kunnen breken. Hoewel er dus wederom werd verloren, kon met een aanzienlijk beter gevoel worden teruggekeken op de laatste bekerwedstrijd van dit seizoen. 

Tegen wederom een goede tegenstander was het resultaat deze zaterdag schappelijk, en wellicht nog wel interessanter: het is gelukt om voetballend te laten zien dat het derde geen kneuzenelftal is. Als FIOS 3 zo goed mogelijk compleet is, is er heus het een en ander mogelijk. We zijn er nog niet, maar stapje voor stapje gaat het steeds beter. En dat is maar goed ook, want de competitie staat voor de deur.

Stefan