FIOS 2 – De Jonge Spartaan 4 0-4 (0-2)

Een lichte miezer daalde neer op menig voetballiefhebber op deze zaterdagmorgen. Hoewel de temperatuur richting de dubbele cijfers kroop, stond er een gure wind over de Achthuizense velden, die het ronduit kil maakte. Desondanks werd om half 12 vol spelvreugd afgetrapt voor de match tussen het tweede van FIOS en het vierde van De Jonge Spartaan.

Hoewel de oranjewitten een betrekkelijk compleet team op de been konden brengen, leek het begin van de wedstrijd een weinig hoopvol teken voor de rest van het duel te zijn. Met bijzonder weinig beleving en een gebrek aan scherpte werd de thuisploeg in het eerste kwartier flink onder druk gezet. Deze eerste vijftien minuten werden echter schadevrij overleefd en FIOS begon zelf een aardige reeks kansen te creëren: onder andere Koen vond helaas telkens de vijandige keeper op zijn weg.

Daar waar het eigenlijk wachten was op een openingstreffer van de thuisploeg, kwam – na ongelukkig verdedigen – de tegenstander uit Middelharnis juist op voorsprong. Hoewel tussendoor voldoende kansen te noteren vielen om weer op gelijke hoogte te komen, leverde een toegekende penalty zelfs de 0-2 op. Ook deze tweede tegentreffer strooide geen zand in de ogen van de Achthuizenaars, want kort hierna werd weer vrolijk geresumeerd met het offensieve spel. Uiteindelijk viel ook voor Roy nog een grote kans te noteren, maar – nadat hij het eindstation was van een mooie aanval – hij gleed de bal ongelukkigerwijze net naast het doel.

Met een verschil van twee doelpunten werden de kleedkamers opgezocht met vooral de mededeling dat het ietsje feller zou moeten (oh ja, Joël raakte bijna geblesseerd tijdens het drinken van zijn bekertje thee). ‘Ondanks dat het niet echt om over naar huis te schrijven was, had het niet raar geweest als FIOS met 4-2 voor zou staan’: het tweede bedrijf bood dan ook voldoende tijd en ruimte om langszij te komen en nog wat van de wedstrijd te maken. De eerste 10 à 15 minuten leken even te resulteren in een aansluitingstreffer, maar nadat dit uiteindelijk niet gebeurde, besloot trainer Johan over te stappen op ‘plan B’: alles of niets.

Dat het ‘één-op-één’ spelen achterin veel ruimte zou geven aan de tegenstander werd op de koop toegenomen; met Bernd als extra aanvaller en Sander als diepte spits, zou er voldoende stootkracht moeten ontstaan om de DJS-muur te doorbreken. Maar wat FIOS ook probeerde: niks leek te lukken. De Achthuizenaars kwamen slechts tot enkele kansjes en naarmate de tweede helft vorderde begon de tank bij de meesten leeg te raken. De tegenstander uit Middelharnis maakte gretig gebruik van de grote gaten die op het middenveld vielen en binnen de kortste keren wisten ze hun derde van de middag te maken. In de laatste tien minuten zou ook nummer vier nog te noteren zijn, waarmee een troosteloze voetbalmiddag op een treffende wijze werd afgesloten.

De Achthuizense vedettes bevinden zich momenteel in de hoek waar de klappen vallen en het lijkt erop dat de meesten snakken naar een flinke pak sneeuw of een paar weken durende vorstperiode, zodat de accu weer even kon worden opgeladen voor de tweede helft van het seizoen. De weersvoorspellingen wijzen er echter op dat aanstaand weekend ‘gewoon’ gebald moet worden, waardoor ik niet anders kan doen dan te zeggen: nog even één wedstrijdje alles geven, en dan met een glühweintje in de hand gezellig met de schoonfamilie gourmetten. Misschien zelfs een potje ganzenbord bij het haardvuur…

Geschreven door:
Stefan Baan