De laatste dag van de astronomische zomer was een bijzonder aangename. Het zonnetje scheen uitbundig met temperaturen die bij een stranddag niet zouden misstaan. Echter geen zand tussen de tenen en zeewater in de oren voor de heren van FIOS 2; het eerste competitieduel van het nieuwe seizoen 2024/2025 stond namelijk op het programma. En niet tegen de minste tegenstander: de oude bekenden van Den Bommel 3 kwamen op bezoek. Na een leerzame bekercampagne, was het nu voor het ‘eggie’.
Met een mannetje of zeventien was het tweede vandaag aardig bedeeld. Daarbovenop komend ook nog eens een nieuw trainerskoppel: Dennis Nijland heeft het stokje overgenomen van Mitchell, waarmee er – met de nog altijd actieve Marcel – een brandnieuw technisch duo is ontstaan voor dit nieuwe seizoen. Beide heren zagen FIOS 2 enigszins rommelig starten. Wellicht stond er wat spanning op de benen, misschien was er ook wel sprake van wat onwennigheid. Het Achthuizense dorpsfeest zou eveneens een kleine (kater)rol kunnen hebben gespeeld. Feit blijft dat niet altijd even scherp werd geacteerd.
Desondanks kregen de Achthuizense vedettes de eerste (levens)grote mogelijkheden: via David en Koen werd onder andere Hugo een aantal keren in stelling gebracht, maar laatstgenoemde was voor de gelegenheid schijnbaar vergeten zijn schoenen uit de doos te halen. Met vlotte omschakelingen stichtte FIOS 2 met enige regelmaat gevaar en het duurde niet lang voordat Koen de Achthuizense aanvalsdrift wist te belonen met een schuiver in de hoek: 1-0. Zijn tweede volgde niet veel later: nadat een eerste poging nog werd gekeerd, bleek de herkansing onhoudbaar: 2-0.
Achterin stond het met de Sanders, Edwin, (zondag-leenspeler) Kevin en Sebas als een huis. Den Bommel kwam niet veel verder dan wat dreigende momenten en toen Roan na een voorzet van Koen de 3-0 binnentikte, leek de wedstrijd gespeeld. Helaas moet gezegd worden dat het bij ‘lijken’ bleef, want op slag van rust scoorde Den Bommel na oplettendheid de 3-1. Deze tegengoal zorgde voor het nodige chagrijn; ook in de wetenschap dat in het verleden vaker een voorsprong tegen ons buurdorp is weggegeven. En hoewel in de rust nog oppeppende woorden werden gesproken, zou de tweede helft eentje van overleven blijken.
Den Bommel begon furieus en FIOS 2 wist zich geen raad met de hoog druk zettende tegenstander. Hoewel de ingevallen Marcus, Jacco en Kees zich met hand en tand verdedigden, werden de aanvalsgolven steeds heviger en frequenter. De vermoeidheid liep als lood naar de benen, en op elke linie werd de slag verloren. Het was een kwestie van tegenhouden, wegwerken en hopen op een snelle uitval. Laatstgenoemde lukte overigens nog alleraardigst, ware het niet dat ofwel de eindpass onvoldoende op maat was, ofwel de afwerking te wensen overliet.
Het hielp bovendien niet mee dat – hoewel meer dan genoeg spelers beschikbaar waren voor het duel van vandaag – er maar weinig oranjewitten met enigszins aanvallend DNA op het tweede veld in Achthuizen vindbaar waren. Om die reden moest Rik rechts- en Simon linksbuiten staan; alsof je vraagt aan een vis om in de boom te klimmen. In het geval van de oudste Baatenburg de Jong-telg bovendien een vis met de conditie van een deurknop (drie keer in de week naar de sportschool? Om daar aan de bar te zitten, zeker?).
Hoe het ook zij: een klein kwartier voor tijd viel de onvermijdelijke aansluitingstreffer. Eenieder met een FIOS-hart beet na de 3-2 de nagels stuk van spanning en men vreesde met grote vrezen. Lopend op de laatste benen, wist het tweede een paar minuten na de goal van Den Bommel tot ieders verbazing de voorsprong tóch weer uit te breiden. Een razendsnelle uitval bracht kleine Sander een op een met Bommelse goalie Sonny. Laatstgenoemde keerde in eerste instantie de inzet van eerstgenoemde, waarna in de kluts de bal via het lichaam van Sander in het doel rolde: 4-2.
Dat er een luchtje(!) van hands aan het doelpunt zat, maakte dat Den Bommel 3 het wel geloofde: nadat de bal nog een paar minuutjes zielloos werd rondgetikt, maakte scheidsrechter Theo een einde aan de wedstrijd. Zo werd het eerste competitieduel op de laatste zomerdag omgezet in een heuse driepunter. Zij het met de nodige moeite. Ach ja, winst is winst. Volgende week zijn er bovendien geen lokale – in alcohol ondergedompelde – festiviteiten, waarmee de verwachting is dat het niveau weer een stukje hoger komt te liggen. Tot dan!
Stefan
