FIOS 2 – DVV ’09 4 2-3 (1-1)

Wat, mijn lieve vriendjes en vriendinnetjes, stond er deze zaterdag zowaar vrolijk aan de hemel? Jawel, het zonnetje scheen; niet te zuinig ook. Achthuizen in kleur, voor het eerst sinds hele lange tijd: de opmaak voor de wederopstanding van het tweede, dat zich vandaag kon opmaken voor een heuse kraker tussen de nummers 2 en 3 van de competitie. DVV ’09 is altijd een lastige tegenstander gebleken, hoewel de uitwedstrijd met ruime cijfers en bij vlagen aardig spel in een overwinning werd omgezet.

Het tweede had er zin in, en er werd dan ook voortvarend begonnen met grote druk op het vijandige doel. Youri kreeg al snel een aantal grote kansen en ook Koen was dreigend, maar op wonderlijke wijze bleef de stand het eerste kwartier 0-0. Er was echter geen vuiltje (en dus ook geen wolkje) aan de lucht, dus menig toeschouwer maakte zich al op voor een ouderwetse driepunter. Zeker toen twee grote kansen door Thijs (de doelverdediger van vandaag) op fenomenale wijze onschadelijk werden gemaakt, was eenieder overtuigd van een positieve afloop van het duel. Hoewel zo nu en dan wat onderlinge spanning voelbaar was (ik noem voor het gemak even de inspeelpass van Joël, doe met mach drie in de richting van Koen werd geschoten en onvermijdelijk van diens voet sprong, resulterend in wat misbaar jegens eerstgenoemde) bleven de kansen zich opstapelen.

Jullie voelen het waarschijnlijk al een beetje aankomen: hoewel sommige kansen welhaast voor open doel, wist FIOS niet op het scorebord te komen; de tegenstander uit Dirksland daarentegen wel. Een DVV’ 09-aanvaller wist zich knap vrij te kappen en met een zuiver geplaatste bal in de kruising was Thijs kansloos: 0-1. Het antwoord van de oranje-witte vedettes liet gelukkig niet lang op zich wachten, want Youri wist – zij het enigszins fortuinlijk – het leer in het doel te frommelen: 1-1. Met deze gelijke stand werden tevens de kleedkamers opgezocht voor een hernieuwing van de strijdplannen.

De tweede helft begon FIOS – gelijk aan de langzaam betrekkende lucht – wat minder geconcentreerd dan het eerste bedrijf. DVV ’09 was meer aan de bal en steeds vaker op de helft van de Achthuizenaars te vinden. Dit resulteerde uiteindelijk in een ‘ongelukkige’ Dirkslandse voorsprong: Sander kopte terug op Thijs, maar klaarblijkelijk was de bal niet op kamertemperatuur, want hij werd losgelaten en kon in het doel worden gelopen: 1-2. Hoewel bij FIOS pinchhitter Bernd werd ingebracht en het leek alsof de gelijkmaker binnen de kortste keren zou vallen, was het wederom de tegenstander uit Dirksland die wist te scoren: 1-3. Deze goal werd uitbundig gevierd door DVV ’09 en – hoewel ondergetekende het nog nooit heeft meegemaakt op dit niveau – uit vreugde werd zelfs het tricot uitgetrokken, waarna het bovenlichaam van de bewuste speler werd getoond aan de bewoners van de drie woningen aan de Kloosterstraat (die misschien wel konden zien dat hij naar de sportschool gaat en bakken kwark naar binnen lepelt voor de eiwitten?).

Kort hierna wist FIOS gelukkig weer wat terug te doen; via Koen kwam de bal bij Bernd en hij twijfelde niet: 2-3. Wat hierop volgde was een spervuur aan aanvallen in een poging de gelijkmaker te forceren. Edwin ramde de bal op de paal, Sander nam een aantal malen het vijandige doel onder vuur en ook Koen werd steeds gevaarlijker. ‘’Deze wedstrijd heeft echt alles, wat een kraker!’’, het werd steeds vaker hoorbaar in de laatste twintig minuten van deze topper in de 8e klasse KNVB. Toen uiteindelijk Bernd zijn tweede van de middag wist te maken, was de gekte compleet; de juichende massa langs de lijn werd echter het zwijgen opgelegd nadat de scheidsrechter onverbiddelijk de treffer van zijn broer(!) had afgekeurd. 

De pressie bleef desondanks torenhoog tot het einde van de wedstrijd, met helaas de kanttekening dat de o zo gewenste ‘equalizer’ uiteindelijk niet werd gevonden. Voor de neutrale toeschouwer was de match van vandaag een lust voor het oog en ik denk dat vooral een select clubje uit Dirksland erg content was met de uitslag, maar in Achthuizen was de teleurstelling groot. Weer puntverlies en weer een klap om op te vangen. Misschien komt de coronacrisis op het juiste moment (deze constatering is wellicht wat dubieus): even recupereren en hopen op een beter vervolg van de competitie als de rookdampen van de besmettingen zijn opgestegen. Als er überhaupt nog gevoetbald gaat worden dit seizoen. Mocht dat niet zo zijn, betekent dit netto dat ondergetekende niet eens zoveel wedstrijden zal hoeven missen vooraleer het tweede weer de velden mag bestormen…

Geschreven door:
Stefan Baan