FIOS 2 – NSVV 4 3-1 (2-0)

Een deprimerend wolkendek hing boven het tweede veld aan de Kloosterstraat in Achthuizen. Een grijze massa die nog geen zonnestraaltje zou gaan toelaten deze dag: dat is waar het tweede het mee moest doen. Bovendien volgde op deze zaterdag de eerste wedstrijd waarbij geen publiek aanwezig mocht zijn: teleurstelling alom voor de hordes mensen die normaliter aanwezig zouden zijn. Dit alles mocht de pret echter niet drukken, er moest immers gevoetbald worden tegen een – zoals trainer Manuel schetste – directe concurrent op de ranglijst: NSVV 4.

Beide ploegen waren in de beginfase dan ook aan elkaar gewaagd, het was vooral aftasten. Zeker van FIOS-zijde was het ook nog zoeken naar de juiste positie op het veld, de afgesproken looplijnen, de vaste tegenstander, maar ook vooral zuiverheid in de passing. Toen dit na een kwartier spelen allemaal wat beter op orde was, ontstonden prompt de eerste gevaarlijke momenten. Echt grote kansen leverde dit nog niet op, maar het tweede kreeg langzaam maar zeker een overwicht in de wedstrijd. De defensie stond solide, waardoor NSVV geen enkele kans wist te creëren. Bovendien werd alleraardigst opgebouwd en met geduld richting de voorhoede gewerkt.

Het krachtsverschil kwam uiteindelijk in de score tot uiting toen Jack vanaf een meter of 20 besloot uit te halen. Het schot had een venijnige stuit en was de Numansdorpse keeper te machtig: 1-0. FIOS bleef op zoek gaan naar meer, en over de flanken waren Sander en Roël veelal te snel voor hun directe tegenstander, resulterend in meer gevaar. Toen laatstgenoemde een voorzet richting het vijandige doel slingerde, was ondergetekende na een klutsbal in staat om de voorsprong te verdubbelen: 2-0. Niet lang daarna klonk het rustsignaal en wandelden de helden van het tweede richting de kleedkamers voor een bekertje thee.

De tweede helft begon in eerste instantie met een grote kans voor NSVV, maar nadat deze om zeep werd geholpen, was het Jordy die aan de andere kant onberispelijk binnenschoot: 3-0. Deze marge voelde geruststellend, en wellicht was dat ook wel de aanleiding voor sommigen om iets laconieker te voetballen. NSVV werd nog niet direct levensgevaarlijk, maar de tegenstander uit Numansdorp drong wel degelijk aan. Misschien dat ook de vermoeidheid in de benen sloop, want FIOS begon zienderogen achteruit te lopen en bijzonder onrustig te spelen. Veel onnodige overtredingen leverden steeds vaker hachelijke momenten in de eigen ‘16’ op, waardoor het gevoel ontstond dat een tegentreffer niet kon uitblijven.

Dat laatste klopte helaas, want nadat een corner op de lat stuiterde, werd de rebound door een der zwart-witten binnengeschoten: 3-1. Toen uit de hierop volgende aftrap direct balverlies werd geleden, kwam toch weer wat spanning op de benen te staan. Ballen werden blind weggetrapt, tegenstanders liepen uit de rug weg en het niveau zakte naar iets wat op bedroevend leek. Gelukkig duurde de wedstrijd niet al te lang meer, en nadat de laatste vijf minuten iets meer kalmte in het spel terugkwam, was de overtuiging aanwezig dat het potje er wel uitgesleept zou worden.

Toen na 90 minuten werd afgefloten was er stiekem toch wat opluchting, maar vooral blijdschap over het feit dat drie punten konden worden bijgeschreven. Broodnodig om langzaam toe te bewegen naar een positie bij de bovenste vijf ploegen. In de kleedkamer werd vervolgens nog uitgebreid nagetafeld onder het genot van een (gefrituurd) hapje en een (alcoholisch) drankje, waarbij het vizier alweer op de komende weken werd gericht.

Stefan