Den Bommel 3 – FIOS 2 1-0 (0-0)

Hoewel onderin de regionen van de achtste klasse bivakkerend, was de tegenstander van vandaag absoluut geen ‘makkie’. Wat heet: de tweevoudig kampioen is de afgelopen seizoenen uitgegroeid tot de absolute ‘angstgegner’ van het tweede van FIOS. Bovendien reisden de Achthuizenaars (enkelen zelfs met de fiets) betrekkelijk gemankeerd af in de richting het nabijgelegen dorp. Blessureleed speelt al enkele weken parten en de gebruikelijke afzeggingen van onze harde werkers (boer Bernd, schipper Roy en broodjesbakker Koen) wogen dan ook extra zwaar. Bovendien moest tevens trainer Johan nul op rekest geven vanwege arbeidsverplichtingen

Hoe het ook zij, het werd er niet veel beter op toen ook nog eens kleine Sander op het laatste moment verstek moest laten gaan. Er waaide bovendien een snijdende wind over het polderveld in Den Bommel, waardoor de elf overgebleven strijders een ietwat desolate indruk achterlieten. Bij de tegenstander scheen het echter eveneens niet veel beter te zijn met veel blessures en afzeggingen, waardoor nog even werd overwogen om ‘7 tegen 7’ te spelen. Uiteindelijk hoefde dat niet, want ‘er werd toch al op het kleinere tweede veld gespeeld’.

Hoewel Den Bommel in de beginfase wat dreigender was (Bas werd een aantal keren gedwongen om op te treden), kwam FIOS naarmate de eerste helft vorderde wat beter in de wedstrijd. Dat leverde een paar kansen op (wellicht dat ondergetekende toch wel had moeten scoren), maar helaas geen doelpunten. Het oranje-witte geheel oogde wat stroef en onwennig door de door Marcel in elkaar gekunstelde formatie, maar desondanks werd voor de blauwe plaatselijke ‘v.v.’ absoluut niet ondergedaan. Conditioneel werd het echter met de minuut lastiger door de afwezige wisselmogelijkheden en tot overmaat van ramp moest Sven met een enkelblessure het veld verlaten. Gelukkig was Joran inmiddels voldoende uitgerust van zijn eigen wedstrijd met de JO17 en was hij bereid om Svens plekje op het middenveld over te nemen.

Met de spreekwoordelijke brilstand werd de pauze gehaald en Marcel gaf nog maar eens aan dat het vandaag helemaal niet mis hoefde te gaan. ‘Het is weliswaar moeizaam en we missen een hoop mensen, maar zo slecht gaat het nog niet.’ Daar waar er de eerste helft soms nog wat lijn in het spel van FIOS te bespeuren was, leek dat in het tweede bedrijf echter volledig afwezig. Het werd onrustiger, onnauwkeuriger en de vedettes van twee waren nauwelijks meer in de buurt van het vijandige doel te vinden. Sterker nog, Den Bommel begon steeds vaker ten aanval te trekken, resulterend in enkele grote kansen. Uiteindelijk was het dan ook de thuisploeg die op voorsprong wist te komen: 1-0.

Het is niet zo dat FIOS zijn best niet deed om de achterstand ongedaan te maken, het was meer zo dat het niet bij machte was. Het veld was de hele wedstrijd ontzettend lang (voor de leek: het gat tussen voor- en achterhoede) en voldoende mensen waren rijp voor een wissel, wat echter niet mogelijk was. Zelfs toen Sander naar voren werd gebracht, viel niet meer dan enkele afzwaaiende afstandsschoten te noteren. Den Bommel wachtte rustig af totdat de FIOS-storm (die eigenlijk nooit kwam) ging liggen, en voetbalde de wedstrijd ‘op het gemakkie’ uit. Ook de leidsman vond het allemaal weinig verheffend en liep tijdens het duel al naar de bosjes om de blaas te ledigen. Misschien wel illustratief voor de ‘zeikpartij’ die op deze troosteloze en grauwe zaterdagmiddag werd afgewerkt.

Een nederlaag was dan ook het onvermijdelijke resultaat van de dag en daarmee kregen de Achthuizenaars wederom een klap te verwerken in de strijd om een leuke positie op de ranglijst. Maar ach, volgende week ziet het er vast weer anders uit! 

Geschreven door:
Stefan Baan