NTVV 3 – FIOS 2 0-12 (0-6)

Nieuwe-Tonge uit: er zijn seizoenen geweest dat de Achthuizense vedettes moeite hebben gehad met dit duel. Dat dit vandaag niet het geval zou zijn, was misschien al een beetje te raden op basis van de positie van NTVV op de ranglijst. Desondanks was de voorbereiding serieus en het tweede begon op de dag van het dertigjarige jubileum van de val van de Berlijnse Muur (voor de geïnteresseerden onder jullie: ‘Broeders in Berlijn’ is een aanrader) op redelijke oorlogssterkte aan de wedstrijd.

Het veld was door de regenval van afgelopen dagen zo zacht als boter, maar dit weerhield FIOS er niet van om binnen een paar minuten op voorsprong te komen: Koen maakte zijn eerste van de middag (er volgen er inderdaad nog meer ja). Niet lang daarna wist Bobs jongere broer ook zijn tweede binnen te prikken. Ook Dominic deed een duit in het zakje en werkte het leer na een mooie aanval (of niet, ik weet het niet zo goed meer eigenlijk) tegen de touwen. Ook ondergetekende wist zich op het scoreformulier te schieten, wat beloond werd door linea recta van het veld gehaald te worden. Kleine Sander met bruine haren maakte de 5e, Koen vervolgens de 6e: Johan en Marcel pakten het telraam er voor het gemak maar even bij.

Misschien dat het doodeenvoudige gemak waarmee de tegenstander werd voorbijgelopen wel gezien als een vrijbrief om wat meer voor eigen succes te gaan (Joël werd voor zijn egoïsme gelukkig bestraft met een nederlaag van PSV) en het tempo was vandaag misschien wederom niet al te hoog, maar verder kon toch weinig opgemerkt worden van de eerste helft. Bij eenieder begon het wel een beetje te kriebelen: een keertje dubbele cijfers halen zou wel eens leuk zijn…

De tweede helft was nog geen tien minuten oud of Joël had twee keer op een effectieve (maar tevens motorisch gemankeerde) wijze de trekker overgehaald, waarmee de teller inmiddels alweer op acht stond. Dominic wist daarna zijn tweede van de middag te maken, en nadat Koen weer was teruggekeerd op het veld, schoot hij zichzelf een kratje armer: 0-10. De elfde nam hij daarom ook maar voor zijn rekening, waarna grote Sander de eindstand op het scorebord bracht: 0-12. Daar waar voornamelijk de doelpuntenmakers de revue passeren gedurende dit verslag, mag tevens de aandacht worden gevestigd op de defensie (en keeper Sebas, hoewel hij niet vaak in actie hoefde te komen vandaag): voor de tweede maal op rij de nul houden is niet verkeerd.

Nadat de leidsman met drie korte fluitsignalen de wedstrijd officieel beëindigde, werd de tegenstander meewarige blikken gegund en kreeg een enkeling zelfs een bemoedigend schouderklopje. Na het sluiten van de kleedkamerdeur schalden echter de bekende teksten door de speakers en met een hapje en een drankje werd deze zaterdagmiddag feestelijk afgesloten. Op naar Melissant!

Geschreven door:
Stefan Baan