SNS 2 – FIOS 2 1-9 (0-4)

‘We gaan dit seizoen geen makkelijke wedstrijden krijgen’, sprak een (onvoorstelbaar) wijs man ooit eens – niet geheel toevallig ook de schrijver van dit stukje. Ook voor aanvang van het tweede competitieduel voor FIOS 2 werd daar nog eens aan herinnerd om een en ander op scherp te zetten. Dat die uitspraak anderhalf uur nadien volledig gedateerd was, is iets waar achteraf alleen maar met een glimlach naar kan worden teruggekeken.

Want op het hoofdveld van de tegenstander uit Stad aan ’t Haringvliet wisten de Achthuizenaars met name de eerste helft met gedisciplineerd en sterk spel voor de dag te komen. Vanaf het eerste fluitsignaal werd hoog druk gezet, waardoor – als SNS eens een keertje balbezit had – FIOS in ‘no time’ de bal weer wist te veroveren. Als de oranje-witten zelf aan de bal waren, werd met zorgvuldig voetbal – ofwel over de flanken met Romano, Johan, Simon en Nick, ofwel dwars door het midden met Koen – gebouwd aan vele diverse aanvallen.

Het duurde nog verrassend lang voordat het eerste doelpunt viel, maar nadat Johan werd diep gestuurd en de bal via de kluts bij Koen bracht, wist laatstgenoemde met links stevig uit te halen: 0-1. Hoewel het veldspel 95% van de tijd verzorgd was, leek één moment van onoplettendheid voor de gelijkmaker te zorgen. Een snelle tegenstoot van SNS werd echter onschadelijk gemaakt door Sebas, die met een katachtige reflex de meubelen wist te redden. Niet lang daarna wist FIOS – wederom via Koen – zijn voorsprong te verdubbelen: 0-2. En toen zelfs Johan met een bekeken schot de vijandige goalie wist te verschalken, waren alle ingrediënten voor een mooie voetbalmiddag aanwezig: 0-3.

Nog voor de pauze wist ‘hattrick’ Koen zijn derde van de middag te maken en FIOS op een comfortabele 0-4 ruststand te zetten. In de tweede helft gingen de oranjewitten vrolijk verder waar ze gebleven waren: de tegenstander lag als een kaalgeslagen boksertje in de hoek van de ring, en FIOS was van plan de score nog wat verder op te voeren. Eerst was het Romano die met een schot van een meter of 25 het leer in de rechterbovenhoek wist te deponeren, en kort daarna wist ook Sven van grote afstand het net te vinden (dat de bal een keer of 7 werd aangeraakt onderweg, vergeten we gemakshalve even): 0-6. Toen een corner van Romano ook nog eens in eigen doel werd gekopt, begon de klad er een beetje in te komen.

SNS hoopte op genade en geloofde het allemaal wel; datzelfde gold in feite ook voor FIOS: er werd wat minder geconcentreerd gevoetbald, er werd wat meer voor eigen succes gegaan, en al met al was het geheel een stuk minder leuk om naar te kijken in de tweede helft. Hoewel… Sven deed zijn best om het publiek (en spelers) nog een beetje te entertainen door in een vlaag van verstandsverbijstering op onreglementaire wijze de bal uit het niets netjes in de handen te vangen. Nadat de lachsalvo’s waren verstomd, wist de Stadse tegenstander zowaar op het scorebord te komen: een zondagsschot van een meter of 35 vloog over Sebas het doel in: 1-7.

Het restant van het duel werd nog opgeleukt door keurige goals van Julian (die hard heeft getraind aan zijn fitheid dit seizoen) en Edwin (die op trainingskamp in Kroatië is geweest), eindstand: 1-9, een heuse monsterscore. Het was lang geleden dat er met zoveel gemak en overmacht een wedstrijd naar de hand van FIOS 2 is gezet. Dit gegeven bood dusdanig veel perspectief, dat in de kleedkamer een jolige stemming heerste. Dat de minisnacks even op zich lieten wachten, was slechts een kleine smet op de dag. En dan blijf ik nog weg bij persoonlijke digitale kommer van een of meerdere spelers. Wat zou het allemaal… FIOS 2 is koploper.


Stefan